Agrodolce

De mail is de deur uit, besluit is genomen. Buiten het feit dat het nog onbekend is wanneer alle grenzen weer open zijn en het reisverkeer eruit gaat zien, vind ik dat massaal menselijke beweging niet kan.
Alle restricties zouden misschien voor niets zijn geweest als men in juli/augustus weer gaat reizen. Aangezien ik alleen voor mezelf kan spreken en Mich het met me eens is, hebben wij besloten deze zomer in Nederland te blijven.
Met pijn in mijn hart heb ik een mail geschreven naar Amy&Francesco, het stel van wie we voor het derde jaar een appartement huren in ons geliefde Riomaggiore.

Niet zwemmen in de heerlijke warme zee, niet zonnen op de rotsen. Niet flaneren door het dorp. Geen biertjes met J&F, geen gelato met hun kinderen. Geen gelach met mijn naamgenoot, die in ons favoriete bar werkt. Niet genieten van de prachtige natuur op lange wandelingen.

Dit jaar niet, uit voorzorg. Zodat de wereld kan genezen en we volgend jaar onze vrienden weer kunnen zien!

Noi ti amiamo! Adoriamo Riomaggiore 💚🤍❤️

Ps agrodolce betekent bitterzoet

Love to all

Onze liefde en gedachten zijn bij alle inwoners van Italië 

en in het bijzonder bij onze Italiaanse vrienden. 

❤️

Temporale

De luchtstroom draaide snel, warme lucht botste tegen de koudere lucht die over de bergkam kwam.

De wind stak op, shutters klapperden en werden snel gesloten. Was werd nog gauw binnengehaald.

Toen de eerste harde regen viel, hoorde je een unanieme kreet uit het dorp opstijgen.

Wij zaten bij een raam te kijken naar het natuurgeweld. De zee was niet meer te onderscheiden van de lucht, het was één geheel qua kleur. De onweersklappen kwamen snel en hard, het was echt mooi.

Pas na 2 uur werd het iets rustiger.

Als ik dit schrijf zijn we net terug van een wandeling door zachte regen, gelukkig was Fuori Rotta open, de caffè en cornetti waren heerlijk. De zee is weer van de meeuwen.

Vanaf 14:00 uur schijnt code oranje weer opgeheven te worden. Tot die tijd vermaken wij ons wel

Hier nog rustig

Op tijd binnen!

Straten worden slootjes

Warm

Wolken botsen

Vanmorgen

Een zee zonder mensen

Strike a pose!

Twee mensen, twee bootjes

Fare e non fare

Van de week las ik een blog van een dame over de Cinque Terre. De titel was: 9 worst things about the Cinque Terre. Ze had het over de drukte, de warmte, de trein, het vuil en het gebrek aan goede restaurants voor een foodblogger/fotografe zoals zij. Een van de weinige dingen waar ze positief over was, waren de uitzichten en plekjes om foto's te maken.

Natuurlijk is het druk in de dorpjes omdat iedere 20 minuten een trein en boot aankomt met mensen die hooguit 1,5 uur blijven,een paar foto's maken en fastfood eten op straat.
Natuurlijk is het warm, het is zomer en je zit aan de mediterranee!
Natuurlijk is de trein of boot vol, een van de charmes van de Cinque Terre is dat alle dorpjes autovrij zijn.
Natuurlijk zijn de straten niet altijd okselfris als alle verpakkingen van de fastfood gedumpt worden waar men eet.

Als grote fan van de Cinque Terre en Riomaggiore in het bijzonder ga ik hier ook even een lijstje plaatsen met fare e non fare: 

• Ruim je troep op, de vuilnisbakken worden regelmatig geleegd en er staan door het dorp genoeg bakken. Laat geen pizzadozen, lege flesjes enz achter op de rotsen. Vraag je huisbaas/verhuurder waar je afval kwijt kan, zet zakken niet gewoon op straat.

• Badkleding hoort niet in het dorp of op een terras maar aan het strand of op de rotsen. Mannen, trek een shirt aan. Gisteren kwamen twee meiden nog drijfnat in bikini het dorp in en gingen zich op het terras afdrogen en omkleden, dat is echt not done! De ober van Veciu Muin moest lachen om mijn opmerking; no vestiti, no mangiare. Geen kleren, geen eten. Leuke tekst voor op een bordje bij de ingang. Als ik uitbater was, zou dat bordje er komen te hangen.

• De witte handdoeken van het appartement of B&B meenemen naar het strand, dat kan echt niet.

• Niet iedere stoeprand/portiek is een openbaar terras en eigen eten/drinken nuttigen op een terras van een restaurant/bar doe je ook niet.

Wat helpt nou wel?

• Leer een paar beleefdheidsfrasen; op FB zag ik laatst een foto waarop stond:

Caffè: 3 euro

Caffè per favore: 2 euro

Posso un caffè per favore: 1 euro

Een groet en glimlach opent deuren, een gestuntelde vraag in gebrekkig Italiaans opent de mensen. 

• Verdiep je in de koffiecultuur. Hier schreef ik al eerder een blog over, het woord espresso gebruiken ze hier niet. Un caffè is de espresso. Wil je een bakkie zoals in Nederland, kies dan voor een americano of lungo. 

• Probeer het ritme van de Italianen te voelen, als wij kijken naar de nonna's op het strand, dan zien we een dagelijks ritme. 's morgens op het strand, rond 11:30-12:00 naar huis. Een lunch van 13:00 tot 14:30 hebben we meegemaakt. Vanaf 17:00 komen mensen weer terug van het strand, vooral gezinnen hoor je thuiskomen. Borden rinkelen tegen 19:00-20:00. En 's avonds als het een beetje afkoelt, flaneren de mensen door de straat, met een gelato in de hand....

• Op het station, vooral hier in Riomaggiore, blijft iedereen op het perron bij de trap staan. Het perron is ruim genoeg als je doorloopt naar de rustige delen, wij proberen altijd in de achterste wagon te stappen, daar is meestal ruimte omdat de dagjesmensen bang zijn de trein te missen en instappen bij de trap. 

Wat wij eigenlijk willen zeggen; blijf langer dan 3-4 dagen in één van de dorpjes. Wij blijven twee weken in Riomaggiore en genieten optimaal van alle glimlachjes, alle 'giorno's die we krijgen en geven. Van de kleine gesprekjes die we hebben op straat en in de winkels.
Van de ochtenduren als het nog stil is in het dorp. Van de geluiden van de avond. Van de dagelijkse rondgang langs de tabaccaio, panettiere, negozio di alementari. Van onze uren op het strand.

Adoriamo Riomaggiore!

Voor alle foodies; van de week zal ik een lijstje met eet-tips delen!

Corniglia

Ontbijt tijdens wachten op de was

Mijn man in Corniglia

Lekker verfrissend

Corniglia

Lekker bezig!

Armband voor Mich, oorbellen voor mij..

Fine Settimana

Ons weekend was divers. Omdat we vrijdagavond laat terug waren hebben we zaterdag een beetje uitgeslapen en zijn we naar het kiezelstrand geweest. De zee was rustig dus konden we heerlijk zwemmen. Helaas voelde ik iets langs mijn kuit strijken en daarna stond mijn huid in de brand, jahoor een kus van medusa. 

Michel deed er gelijk AfterBite op. Dat hielp al iets. Vrijdag werd een jongeman geraakt en hij kreeg creme van een dame, zij was er nu ook dus heb haar om creme gevraagd, gelukkig had zij het bij zich. Ik denk dat het standaard uitrusting is. We hebben ook maar een tube gekocht. 

Je ziet er nu niets meer van en de branderigheid was na een paar uurtjes al weg. 

's Middags gingen we nog even een duik nemen, de dagen worden hier warmer en plakkeriger. Op de rotsen zat Fiorenze met zijn dochter, we kennen elkaar van vorige jaren en hebben via social media contact gehouden. We hebben zitten kletsen, gezwommen en gelachen. Fiore nodigde ons uit om met hem en de kinderen pizza te gaan eten die avond bij de pizzeria Veciu Muin tegenover zijn bar. 

Het was een hele gezellige avond en we hebben veel met de kinderen gespeeld en gelachen. 

Zondag was ik al om 8:00 uur bij de wasserette, wasje erin, een caffé en cornetto bij Bar Centrale, boek mee en kijken naar de vroege vogels in het dorp. Was ophangen op het balcon en klaar maken voor de dag. We besloten naar Corniglia te gaan, het middelste dorp, hoog op de rotsen gelegen. 370 traptreden omhoog heb ik geteld. We hebben door het dorpje geslenterd en gegeten bij dezelfde plek als vorig jaar. Na 1,5 uur op het schaduwrijke terras zijn we de trap weer afgedaald en hebben de trein naar huis gepakt. 

Thuis klaargemaakt voor het strand en de trein weer gepakt naar Vernazza, daar heerlijk gezwommen en gezond, helaas voelde ik mijn voorhoofd knijpen en dat werd steeds erger. Waarschijnlijk te weinig gedronken....een paracetamol hielp iets en de schaduw op een terrasje ook. 

We hebben nog mooi zilver gescoord in Vernazza, onze collectie word steeds groter, de sieraden worden gewogen om de prijs te bepalen en natuurlijk kregen we nog "discount"..

De avond heb ik op bed doorgebracht, vanaf 20:00 lag ik plat, mijn hoofd bonkte...hoort erbij.

Vandaag hebben we nog geen plannen, ik ga zo een parasol ophalen bij Franco, anders is het niet meer uit te houden op het strand....

Locali

De zee was gisterochtend bij het kiezelstrand wild, grote golven gooiden de kiezels terug op het strand. Er ontstond een hele rand. Het geluid van de ratelende kiezels was echt mooi.

Op het strand zaten alleen nog locals van boven de 50 jaar en een jochie van rond de zeven. Een oudere heer bouwde met een paar stenen een stoelje en ging lekker onderuit gezeten zijn krant lezen. De dames zaten bij elkaar te kletsen. Niemand ging de zee in. De zon scheen nog niet op het strand, zij kwam langzaam over de bergrand geslopen.

Zodra de zon scheen gingen de eerste mensen de zee in, we keken goed de kunst af want er liggen grote gladde stenen bij de branding, vorig jaar waren mijn beide knieen daardoor bont en blauw.
We zagen dat iedereen op dezelfde plek de zee in ging, dus volgden wij hun keuze. Geen gestuntel deze keer! De zee was heerlijk.

Mich heeft een tijdje gesnorkeld, ik heb heerlijk gedobberd...tot een jongeman begon te kermen, hij greep naar zijn voorhoofd.....medusa had hem te pakken....een kwal dus.
Gelijk werden we door de nonna's de zee uit gemaand; medusili!

Later zijn we nog even in zee geweest, tegen het middaguur gingen we terug naar het dorp voor een caffé en om boodschappen te doen voor de lunch.
Na de lunch en siësta zijn we een apiritivo gaan nemen bij A'Pie de Ma. We hadden nog tijd genoeg voor onze afspraak met Luca, hij had ons uitgenodigd om mee uit eten te gaan met hem en zijn moeder die over was uit Torino.
We zijn in La Spezia bij een leuk "All you can eat" restaurant geweest met heerlijke Italiaanse gerechten.

De moeder van Luca spreekt alleen Italiaans, met Luca spreken we Engels. Ik merkte dat ik geen woord van mijn cursus nog wist, wel begreep ik wat er gezegd werd maar antwoord geven lukte niet. Ik viel totaal stil. Mich daarintegen babbelde heerlijk Italiaans op zijn ontspannen manier en had hele gesprekken met de moeder van Luca. Ik schaamde me gewoon.
Ondanks mijn gestuntel was het een hele gezellige avond.

Later in de trein heb ik er nog over nagedacht. Ik heb op die cursus Italiaans geleerd vanuit het Nederlands, gisteren was de voertaal toch merendeel Engels en ook hier in het dorp begint iedereen in het Engels tegen je te praten. Ik kreeg geen Italiaanse zinnen gevormd omdat ik in Engels dacht (mijn moedertaal dus toch ergens verankerd). Mijn hersenen gooide alles door elkaar en mijn mond was de weg kwijt. Over Babelonische spraakverwarring gesproken....

Monterosso

Gisteren begonnen we langzaam. Een rustig ontbijtje thuis en toen besloten een trein te pakken, waarheen hadden we nog niet bedacht. Aangezien we een abonnenment hebben voor het traject La Spezia-Monterosso zijn er mogelijkheden genoeg.

Eerst nog even een caffé bij Maggiore en toen via de tunnel naar het station. We besloten naar Monterosso te gaan, met ons velen, iedereen stond opgepropt maar die 4 haltes overleef je zo wel. 

Monterosso heeft twee delen, als je uit het station komt zie je direct de parasols en de rijen met strandbedden. Langs de boulevard kleine winkeltjes en restaurantjes. Bij het station ga je naar links richting de tunnel, die kan je door of je kan bovenlangs. Dat vergt een klein beetje klimwerk maar daar heb je een prachtig uitzicht. Wij kozen voor de tunnel heen en bovenlangs terug. 

Als je uit de tunnel komt, zie je onder de gewelven de marktkramen staan, dezelfde waar als vorig jaar staat uitgestald. Veel kleding, aardewerk, schoonmaakspullen maar ook etenswaren. We slenteren de kleine straatjes door waar veel restaurantjes zijn en lopen binnen bij het winkeltje van de oude dame bij wie we vorig jaar zilveren sieraden kochten. Nog steeds "vieftie percent off", zo blijf je stunten haha....

Dit jaar ben ik op zoek naar mooie oorbellen, maar ik slaag er deze keer niet. 

Terwijl ik in een andere winkel sta te kijken en Mich buiten zijn sigaret rookt, hoor ik hem ineens iemand groeten....het is Amy met haar zoon Marco. Amy is onze huisbaas, de eigenaresse van Riomaggiore Reservations en schrijfster van de blog Cinque Terre Insider. 

Ik vraag haar een lunchtip en zij verwijst ons naar L'ancora della Tortuga. Na nog een rondje over de markt gaan we in de richting die Amy ons aanwees. 

We lopen terug richting zee en gaan de trap op die over de tunnel heen leidt. Eerst kom je nog een cocktailbar tegen daarna staan er langs de kademuur een aantal tafels, die horen bij L'ancora della Tortuga. We hebben heerlijk gegeten op een fantastische plek. 

Bij L'ancora della Tortuga

5 Terre wijn

Toen we daar zaten te eten, keek ik om me heen en zag boven op de berg een beeld staan van Franciscus van Asisi, de mensen die ons goed kennen weten wat Franciscus voor ons betekent. 

Liefde

Franciscus

N

Bij thuiskomst hebben we een siësta genomen, heerlijk even lezen, rusten en een dutje. 

Om half 5 gingen we richting zee voor een verfrissende duik, de zon was heerlijk warm en de dagjesmensen zorgden voor veel vermaak. 

Aangezien we een grote en best dure lunch op hadden, heb ik thuis een simpel maaltje gekookt. Onze caffé en limoncello dronken we bij A'pie de Ma. Wat een heerlijk einde van een heerlijke dag. 

Energie laden

In Monterosso

Uitzicht vanaf A'pie de Ma

Aan de regionale rosé

Mijn lief

Peaceful day

Vandaag begonnen we met het afhandelen van de zakelijke kant van ons verblijf, betalen en schoonmaak afspraken.
Daarna onze eerste sprong in zee dit jaar, wat heerlijk was dat, mijn nieuwe zwembril liet me een prachtige onderwaterwereld zien, zoveel vissen, geweldig!
Na een heerlijke lunch in het appartement kwam de siesta, ik heb het boek Grand Hotel Europa gekocht, heb heerlijk liggen lezen op bed.
In de namiddag even luieren bij Old School, avondeten bij Maggiore en een warme omhelzing ontvangen van mijn naamgenoot. Emma(nuel) hebben we vorig jaar ontmoet, fijne en persoonlijke momenten mee gedeeld. Het was zo fijn om hem weer terug te zien, hij stelde ons ook voor aan zijn vriendin als 'vrienden'.
Daarna nog een bekend gezicht! Luca, eigenaar van Osteria Maité bij wie we vorig jaar de Pesto Experience hadden, liep voorbij, ook daar een warme groet.Van de week weer bij hem eten, gezellig!
Net zoals thuis bij het Wapen, zo ook hier, bekende gezichten maken een mooi schilderij van het leven!

Nu lekker bankhangen, netflix aan en relaxen!

A Domani!
Baci!

Foto’s day 2

Kleine foto impressie 

Siësta

Uitzicht bij het kasteel

Ontspannen bij Old School

Nieuwe jurk

Foto’s dag 1

Old school Gelateria

Happy in Italy

Bij Vertical Bar op het bankje

Uitzicht van ons balcon

Het kiezelstrand van Riomaggiore

Gewoon mooi

Sunset

Back to Riomaggiore

Gisteren zijn we weer aangekomen in ons geliefde Riomaggiore.

Dit jaar kozen we voor een snellere reisvariant dan vorig jaar.

We vlogen in 1,5 uur van Schiphol Airport naar Genova Cristoforo Aeroporto, een heerlijk klein, overzichtelijk vliegveld. Daar heb je meerdere opties om verder te reizen. Wij kozen de Flybus, voor €1,50 pp wordt je naar het treinstation Genova Sestri Ponente Aeroporto gebracht. Vanuit daar kan je de trein pakken naar je volgende bestemming. De app Trenìt! is superhandig! Kaartjes trekken we ter plekke uit de automaat, niet vergeten te stempelen op het perron.
We gingen om 8:15 van huis en kwamen om 17:00 uur bij het kantoor van Riomaggiore Reservations aan. Na een hartelijke begroeting van Francesco, bracht hij ons naar boven. Het was alsof we nooit weg zijn geweest.
Ik was gewoon even emotioneel bij het weerzien van dit stadje en het appartement.

Snel de straat op, een biertje en crêpe al limone bij Old School Gelateria en genieten van de oudere generatie op de bankjes van het kerksplein. Daarna in de hoofdstraat naar Vertical Bar waar we een leuk welkom-terug kregen van Manu, een van de eigenaren.

Als avondeten hadden we op ons balcon een puntzak gefrituurde zeevruchten, heerlijk!

Een prachtig zonsondergang sloot deze eerste dag af, nog 14 te gaan! Yes!

Souvenirs uit Levanto

Op het strand van Levanto vonden we deze steentjes en beachglass. Met een gehaakt laagje en een lederen koordje vormen ze een leuke hanger (€10).

Wil jij zo’n leuke ketting voor jezelf of als cadeautje, laat dan hier een berichtje achter. 

Voor al mijn andere haaksels; klik op de ElouiseS foto op deze blog. 

Klein cadeautje

Storm!

Als je nu in de Cinque Terre bent, moet je onderstaande blog van Amy echt even lezen.

> Update <

Onze gedachten gaan uit naar de familie en vrienden van de slachtoffers van de ramp in Genua. 

5

Gisteren is het plaatsen van een Schrijfsels niet meer gelukt omdat we naar de muziek op het plein werden gelokt...

Maar nu dan toch ons verhaal over de 5 stadjes, letterlijk vertaald 5 landen, Cinque Terre. 

Op het station van Riomaggiore kochten we een dagpas voor de trein en het park. Deze kost 17,50 en is 24 uur geldig, niet vergeten te stempelen! Binnenkort volgt een blog over de soorten treinkaarten en het besparen van reisgeld...

We namen de Cinque Terre Express die ieder half uur tussen Levanto en la Specia heen en weer rijdt. Aangezien we die twee steden al bezocht hadden, bleven we nu echt in de Cinque Terre. 

Uitgestapt bij Monterosso zie je als eerste parasollen, ga linksaf bij het station en volg de boulevard richting het centro. Je kan onder de tunnel door of bovenlangs. Onder de gewelven van de spoorbaan beginnen de winkelstraatjes, ook was er markt. Monterosso is het grootste stadje van de 5, heeft veel kleine winkeltjes en doorgangetjes. Bijzonder vonden wij een perceel midden in het dorp vol tomaten aan stok. In de muur die het perceel beschermt zijn allemaal kleine wezens verstopt. Klik op de foto om ze te vinden.....

Bij een winkeltje vol mooie jurken, doeken en sieraden kochten we een prachtige zilveren armband voor Mich (ik had mijn zilver al binnen). De oude verkoopster was erg schattig en zei in gebrekkig engels: "all fieftie precent off......"

Monterosso al Mare

De tweede stop was in Vernazza, hier hadden we 3 jaar geleden gezwommen in een beschermde baai na een wandeling vanuit Monterosso. Dit jaar hebben we de panden en winkels beter bekeken. Wel hebben we bij dezelfde zaak een heerlijk stuk foccacia gekocht en opgegeten aan de waterkant. 

Het plein van Vernazza is geheel gericht op eten, hier lijken alleen terrassen vol eters te zijn...omdat het voor ons nog te vroeg was om uitgebreid te lunchen, hielden we het bij de foccacia. 

Lekker koel in de tunnel op het station van Vernazza.

In het derde stadje waren we nog nooit geweest, tijd om op onderzoek uit te gaan dus. Corniglia ligt niet aan zee maar hoger op de berg. Vanaf het station rijdt een busje omhoog naar het centrum, de rij wachtenden was zo lang dat we besloten te gaan lopen. Er is een lardarina, een trap met 337 treden die je ook naar boven brengt. Onderweg heb je een prachtig uitzicht op het station aan de kust. 

Boven aan de trap ga je linksaf en kom je in de kern van het dorp. Weer links om een heeeeel smal straatje in te gaan met mini-winkels en eettentjes. Halverwege kom je op een pleintje met een paar terrassen. Toen we door het winkelstraatje liepen, zag ik dat er een etage lager ook een terras was met prasollen...het was een lieflijke tuin dat bij Bar Nunzio - Le Gabbie hoort. We hebben hier een uitgebreide lunch genomen, genoten van de rust en het uitzicht. Een café en limoncello gaven ons de energie om de 337 traptreden naar beneden te lopen, helaas was de rij voor de bus boven weer zo lang....In Corniglia heb ik ook nog mijn collectie zilver aangevuld met een paar prachtige oorbellen...

Corniglia

Nummer 4 op de lijst was Manarola. Ook hier hebben we 3 jaar geleden heerlijk gezwommen, ik vind de baai net een zwembad met heerlijk helder water vol visjes in allerlei kleuren. Manarola kan ik me van toen niet meer echt herinneren, alleen dat heerlijke water...Het is een smalle straat, aflopend naar zee. Ook hier weer dezelfde winkels met veel linnen kleding en snuisterijen...toch kon Mich het niet laten om een me een lieflijke jurk aan te wijzen, landelijk blauw-wit off-shoulder.  Ik kon het niet laten de jurk te kopen....

Manarola staat bekend om de kerststal met lichtjes die in december de rotsen siert, Mich zag de waar de figuurtjes in de zomer worden bewaard, zie de foto....

Manarola

Na een verkoelende douche en dutje zijn we weer richting A Pie' de Ma (Aan de voet van de Zee) gelopen voor een heerlijk glas wijn en ansjovies....

Op het dorpsplein speelde een bandje, we hebben daar zitten praten met dorpsbewoners en genoten van de muziek. (Ik heb zelfs een paar zinnen kunnen vormen in het Italiaans...) 

Na afloop kwam het oudere echtpaar met wie we hadden gepraat afscheid nemen van ons, ze waren het plein al af maar kwamen nog even terug....zo lief...

Als we de 5 op een rij zien, dan blijft Riomaggiore bovenaan staan... het is gewoon "ons" dorp....

A Pie' de Ma 

A casa

Even een huishoudelijk blogje. Toen wij de eerste keer in Italië waren maakten we kennis met een apart fenomeen.

In eerste instantie dachten we dat 'het' zo gemaakt was omdat wij een een mini-keuken hadden in het 1-kamer appartement in Rome.

In het huis van de kennissen op Sardinië hadden ze er zelfs twee, in de binnen- en buitenkeuken.

Daar kregen we zelfs les in afwassen maar dat is een ander verhaal.

Hier in Riomaggiore hebben we 'het' ook. Wat dan??

In het keukenkastje boven de dubbele wasbak zit een dubbele keukenkast, niks bijzonders zou je denken...
Maar ipv pakken pasta en blikjes die je nooit gebruikt, zit hier een afdruiprek in!
In de onderste bak zitten twee gaatjes, precies boven de wasbak....ideaal!
Eerst afwassen met sop, daarna afspoelen en in het rek, kastje dicht, afwas gezien! De volgende dag kan je het zo weer gebruiken.
Als ik ooit een eigen keuken kan bouwen, dan wil ik een Italiaans ontwerp! (zie onderstaande foto)


We blijven nog even in de keuken, niet die van ons maar in de keuken van PrimoPiatto hier in het dorp. We hebben al een paar keer zelf gekookt maar daar hadden we vandaag geen zin in. Het was toch al een relax-ik blijf even uit de volle zon-dag. Pas om 15:00 zijn we gaan zwemmen, op het stukje waar we zaten kwam al snel schaduw, heerlijk. Het is hier 31 graden maar met een luchtvochtigheid van 70% ben je al nat als je niets doet.

Na 3 uur op het strand hadden we trek en zijn we een take-away gaan halen bij PrimoPiatto. In een heel klein pandje aan de Via C. Colombo 72 kan je kiezen uit verschillende soorten pasta met bijbehorende saus. Mich had de gnocchi met tomaat basilicum saus (7 euro) en ik de ravioli met bolognaise saus (8 euro). Je krijgt het mee in een klein kartonnen doosje met een pakketje bestek. Die hadden wij niet nodig omdat we terug gingen naar ons balkon. Flesje wit erbij en smullen maar....

Ideaal keukenkastje

Take-away Pasta en een Cinque Terre wit.

Hike

Onze zondag stond in het teken van de hike. We hebben in 5 uur tijd 14 km gelopen van Riomaggiore naar Portovenere. Vanuit Riomaggiore loop je steil de berg op richting het Monastero Santa Croce, dat is een wandeling van ongeveer een uur over paden met flinke stenen, het had de nacht ervoor geregend dus het was glibberig op sommige stukken. Vanaf daar ga je richting Telegrafo, je blijft hier klimmen over natuurlijke "trappen" tussen pas aangelegde wijnvelden door. Opeens ben je bij het punt Telegrafo, hier is een weg en rijden auto's. Voor de richting Portovenere kan je kiezen tussen de weg of een bospad, wij kozen voor dat laatste, grappig is dat op dat bospad allerlei gymtoestellen staan, alsof de wandeling zelf niet al inspannend genoeg is. 

          Je komt bij het dorpje Campiglia, hier hebben wij even wat gedronken, we zijn halverwege de            tocht. Langs lastige paden met veel voorzichtig voetenwerk kom je uiteindelijk bij Portovenere            in de buurt. Daar wacht je nog een hele lastige afdaling, echt steil naar beneden......

          De duik in zee was heerlijk verkoelend voor onze ledematen, de zelf meegenomen lunch gaf                ons weer kracht om naar de haven te lopen, daar hebben we de boot terug genomen naar huis.              We konden onderweg goed zien waar we gelopen hadden....

Zwaar, moeilijk begaanbaar maar prachtig!

Trots op ons zelf!

Off and On

Gisteravond ging het ineens mis, mijn binnenste was het niet eens met de warmte, het eten en de veranderde routine....de hele nacht heb ik krom gelegen van de pijn...pas na een halve dag kwam het tot rust, ik heb een groot deel van de dag slapend doorgebracht....de hike van Riomaggiore naar Portovenere ging dus mooi niet door.....

Mich is lekker op de rotsen bij de haven gaan zitten lezen en een café al bar gaan drinken. Ook heeft Mich boodschappen gehaald, ontbijtgranen, yoghurt en vers fruit. Alles om de boel vanbinnen op gang te helpen, daarnaast ORS om de nodige zouten en vocht aan te vullen...

Pas laat in de middag was ik weer in staat tot activiteit en zijn we een korte wandeling gaan maken bovenlangs het dorp..een verse Jus en filodeeg-hapje bij Old School Gelateria & Snack Shop ging er wel in...

Daarna weer geslapen...

's Avonds was ik weer enigzins op energielevel en heb gekookt voor ons, heerlijk maaltje pasta pesto met verse groente. Een salade en veel water erbij.....

Na het eten zijn we bij A pie' de Ma een café met limoncello gaan nuttigen, er stond een heerlijk verkoelend briesje....Onderweg kwamen we prachtige planten tegen, die agave is echt een reus.

Nu zitten we heerlijk op balkon, luisterend naar de geluiden van het dorp en genietend van de lichtjes....hopelijk slaap ik vannacht beter..... 

Een dag waarin eten centraal stond, helaas niet op de positieve manier......

Food

Avondwandeling

La Spezia and home

Gistermorgen hebben we de trein gepakt naar de stad La Spezia, tevens de naam van de provincie. Een enkeltje kost 4 euro per persoon.Wij trekken altijd kaartjes uit de automaat, je vult in naar welk station je wil en daarna kan je een tijdsperiode kiezen. In Italië is er verschil in prijs tussen de snelle treinen en de boemeltjes, tussen Riomaggiore en La Spezia rijd er maar 1 soort trein dus weinig keus in prijzen. Je kan ook een Cinque Terre dagkaart kopen die je tussen alle 5 de stations en in het Nationaal Park kan gebruiken. Of je kan een maandkaart kopen, die loopt wel van de 1ste tot de laatste dag van de maand dus moet je zelf inschatten of dat rendabel is. Wij denken erover om de resterende "trein"tochten de plannen in de laatste week, dan hebben we 5 dagen vrij reizen voor 33,50 p.p en kunnen we stadhoppen zoveel we willen...

Belangrijke tip als je met de Italiaanse trein gaat, stempel je kaart bij de automaat om het geldig te maken! De kaartjes - uit de automaat of gekocht bij het loket - zijn niet geldig zonder stempel! Op het perron zie je overal de groenwitte stempelautomaten hangen. 

Terug naar La Spezia, aangekomen eerst even een café al bar. Door een lange winkelstraat zijn we richting haven gelopen, in een zijstraatje zag ik een uitstalling die mijn oog trok. Het bleek een winkel vol handgemaakte spullen. Onder andere spulletjes die uncinetto zijn, gehaakt dus. 

Met de eigenaresse hebben we een leuk gesprek gehad in het Engels, Italiaans en handen/voeten. Zij had interesse in mijn blogs dus heb ik ons adres gegeven, Maria Teresa Del Duca, welkom! De prachtige muurschildering op de gevel van haar winkel in de Via Marsala 18 is gemaakt door de locale artiest Stefano Cavicchioli. (zie de foto)

Bij een authentieke bakker onder de galerij hebben we een heerlijke focaccia gekocht en al wandelend opgegeten...

In de Via del Torretto zag mijn oog iets bekends, bollen wol en katoen! Ik kan zo blij worden als ik een handwerkwinkel vind....Ik heb er 3 bollen mooi materiaal gekocht, 50% wol/50% katoen van een Italiaans merk. 

Bij thuiskomst hebben we ons klaargemaakt voor een strand/zwemmiddag in eigen dorp, de parasol die we in La Spezia op de kop hebben getikt was erg fijn. We hebben heerlijk gezwommen, Mich heeft gesnorkeld en daarna was het weer tijd voor een rustmoment. 

Onze avond bestond uit een biertje bij Vertikal en een Pizza aan de overkant, wat we niet meer op konden eten, staat nu in de koelkast.....We kwamen 'bekende' gezichten tegen waarmee we een leuk gesprekje hadden...we voelen ons hier thuis en op ons gemak, het dorpse, het kneuterige...heerlijk....ik denk dat Michèl's gezicht boekdelen spreekt als je hem door het dorp ziet wandelen....zie de onderste foto.....

Zo blij mee!

Geluk