Agrodolce

De mail is de deur uit, besluit is genomen. Buiten het feit dat het nog onbekend is wanneer alle grenzen weer open zijn en het reisverkeer eruit gaat zien, vind ik dat massaal menselijke beweging niet kan.
Alle restricties zouden misschien voor niets zijn geweest als men in juli/augustus weer gaat reizen. Aangezien ik alleen voor mezelf kan spreken en Mich het met me eens is, hebben wij besloten deze zomer in Nederland te blijven.
Met pijn in mijn hart heb ik een mail geschreven naar Amy&Francesco, het stel van wie we voor het derde jaar een appartement huren in ons geliefde Riomaggiore.

Niet zwemmen in de heerlijke warme zee, niet zonnen op de rotsen. Niet flaneren door het dorp. Geen biertjes met J&F, geen gelato met hun kinderen. Geen gelach met mijn naamgenoot, die in ons favoriete bar werkt. Niet genieten van de prachtige natuur op lange wandelingen.

Dit jaar niet, uit voorzorg. Zodat de wereld kan genezen en we volgend jaar onze vrienden weer kunnen zien!

Noi ti amiamo! Adoriamo Riomaggiore 💚🤍❤️

Ps agrodolce betekent bitterzoet

Love to all

Onze liefde en gedachten zijn bij alle inwoners van Italië 

en in het bijzonder bij onze Italiaanse vrienden. 

❤️

A Tavola a Riomaggiore

Hier een selectie van de plekken waar wij graag komen of zijn geweest. 

Caffè-restaurant Il Maggiore

gelegen in Riomaggiore; Via Colombo 189, hier kan je de hele dag terecht. Onze vaste plek voor een caffè al bar of een lekker ontbijtje op het overdekte terras. Vriendelijk personeel, goeie service.

Bar Centrale

Op nummer 144 in dezelfde straat vind je Bar Centrale, ook hier kan je de hele dag terecht, wij hebben er geluncht met Fiorenze en zijn familie. Heerlijk eten voor een prima prijs. Het ijs is er ook erg lekker! 

Tutti Fritti

Voor een snack uit het vuistje gaan wij naar Tutti Fritti, alles gefrituurd op nummer 161. 

Acciuga (ansjovis), gamba's, kabeljauw, krab, calamari en patatjes in een puntzak.

Gewoon lekker!

Bar e Vini a piè de Mà

Aan de voet van de Zee

Een prachtig uitzicht, heerlijke gerechten, fijne bieren en aparte wijnen.

Deze mooie plek vind je boven het station. Echt een aanrader, let op, het is deels zelfservice. je besteld en haalt je drinken af bij de bar, eten brengen ze naar je tafel. 

De menukaart en bestek pak je zelf. 

Osteria Maitè

Dit jaar zijn we hier niet geweest, maar vorig jaar hebben we hier heerlijk gegeten en de Pesto-experience gedaan. Osteria Maitè ligt niet in de hoofdstraat maar een paar treetjes hoger in de Via Antonio Gramsci op nummer 25. 

Dau Cila

In de marina (haven) vind je Dau Cila, een restaurant met Michelin bordje; kwaliteitsvolle keuken. 

In ons eerste jaar hebben we hier gegeten. 

Fuori Rotta

Dit adresje stond nog op onze to-go lijst, toevallig was het als een van de weinige zaken open na de regen/onweersnacht. Dus in plaats van cena werd het prima colazione, ontbijt dus. Fuori Rotta is boven in het dorp gelegen op de Via Telemaco Signorini 48.

Veciu Muin

Weer terug in de hoofdstraat is op nummer 83 Veciu Muin gevestigd. Hier zijn we al vaak geweest, voor een pizza of een heerlijke scalopine al limone. Er staan altijd mensen te wachten op een tafel of afhaalgerecht. 

Tip: loop naar de ober, vraag om een tafel en als je moet wachten, ga dan een drankje doen aan de overkant, hij roept je zodra je tafel vrij is. 

De overkant is...

...Vertical Bar

De bar van Fiorenzo en Manu en waar mijn naamgenoot Emma(nuel) achter de bar zijn cocktails maakt. Voor ons staat er altijd een koud biertje klaar. Lekkere muziek, altijd wat te beleven...

Old School Gelateria & Snackshop 

Hier gaan wij heen als het warm is, want het ligt hoog in het dorp en heeft een grote parasol. Een ijsje, een crepe, een koud biertje en lieve mensen in de bediening. Gewoon een fijne plek die (nog) niet overstroomt wordt met hele hordes uurtjes-mensen....

La Lampara

Onderaan "onze" trap zit restaurant La Lampara, hier zijn we pas met Jenny en de kinderen geweest, heerlijk gegeten! We gaan zeker nog een terug, dit jaar of volgend jaar...

De meeste zaken hebben geen website en als ze wel een link hebben is het een FB-pagina.

Buon appetito! 

Temporale

De luchtstroom draaide snel, warme lucht botste tegen de koudere lucht die over de bergkam kwam.

De wind stak op, shutters klapperden en werden snel gesloten. Was werd nog gauw binnengehaald.

Toen de eerste harde regen viel, hoorde je een unanieme kreet uit het dorp opstijgen.

Wij zaten bij een raam te kijken naar het natuurgeweld. De zee was niet meer te onderscheiden van de lucht, het was één geheel qua kleur. De onweersklappen kwamen snel en hard, het was echt mooi.

Pas na 2 uur werd het iets rustiger.

Als ik dit schrijf zijn we net terug van een wandeling door zachte regen, gelukkig was Fuori Rotta open, de caffè en cornetti waren heerlijk. De zee is weer van de meeuwen.

Vanaf 14:00 uur schijnt code oranje weer opgeheven te worden. Tot die tijd vermaken wij ons wel

Hier nog rustig

Op tijd binnen!

Straten worden slootjes

Warm

Wolken botsen

Vanmorgen

Een zee zonder mensen

Strike a pose!

Twee mensen, twee bootjes

Bliksembezoek aan La Spezia

Een avondje La Spezia hadden we bedacht, haren in de krul, Mich in zijn nieuwe overhemd aan.....

het werd een bliksembezoek want via onze landlady Amy kregen we door dat er een code oranje was afgegeven, dat het dorp op slot ging en dat in het ergste geval de trein niet zou stoppen in Riomaggiore. 

Nadat we onze oesters op hadden, heerlijk zilt, hebben we een paar boodschappen gedaan en de trein terug genomen. Het is een ritje van 9 minuten, een lange tunnel door de berg heen, in La Spezia was de lucht nog lichtgrijs. Aangekomen in het dorp zagen we de eerste tekenen, de mensen liepen richting station, de wind stak al op. Bij de restaurants en cafees hing al een aankondiging dat ze gesloten waren ivm code oranje. Van Amy kregen we een foto van de rij mensen die voor de enige nog geopende COOP stonden te wachten om nog even boodschappen te doen.....

Hier nog warm en broeierig

Heerlijke oesters!

MMMM

Fare e non fare

Van de week las ik een blog van een dame over de Cinque Terre. De titel was: 9 worst things about the Cinque Terre. Ze had het over de drukte, de warmte, de trein, het vuil en het gebrek aan goede restaurants voor een foodblogger/fotografe zoals zij. Een van de weinige dingen waar ze positief over was, waren de uitzichten en plekjes om foto's te maken.

Natuurlijk is het druk in de dorpjes omdat iedere 20 minuten een trein en boot aankomt met mensen die hooguit 1,5 uur blijven,een paar foto's maken en fastfood eten op straat.
Natuurlijk is het warm, het is zomer en je zit aan de mediterranee!
Natuurlijk is de trein of boot vol, een van de charmes van de Cinque Terre is dat alle dorpjes autovrij zijn.
Natuurlijk zijn de straten niet altijd okselfris als alle verpakkingen van de fastfood gedumpt worden waar men eet.

Als grote fan van de Cinque Terre en Riomaggiore in het bijzonder ga ik hier ook even een lijstje plaatsen met fare e non fare: 

• Ruim je troep op, de vuilnisbakken worden regelmatig geleegd en er staan door het dorp genoeg bakken. Laat geen pizzadozen, lege flesjes enz achter op de rotsen. Vraag je huisbaas/verhuurder waar je afval kwijt kan, zet zakken niet gewoon op straat.

• Badkleding hoort niet in het dorp of op een terras maar aan het strand of op de rotsen. Mannen, trek een shirt aan. Gisteren kwamen twee meiden nog drijfnat in bikini het dorp in en gingen zich op het terras afdrogen en omkleden, dat is echt not done! De ober van Veciu Muin moest lachen om mijn opmerking; no vestiti, no mangiare. Geen kleren, geen eten. Leuke tekst voor op een bordje bij de ingang. Als ik uitbater was, zou dat bordje er komen te hangen.

• De witte handdoeken van het appartement of B&B meenemen naar het strand, dat kan echt niet.

• Niet iedere stoeprand/portiek is een openbaar terras en eigen eten/drinken nuttigen op een terras van een restaurant/bar doe je ook niet.

Wat helpt nou wel?

• Leer een paar beleefdheidsfrasen; op FB zag ik laatst een foto waarop stond:

Caffè: 3 euro

Caffè per favore: 2 euro

Posso un caffè per favore: 1 euro

Een groet en glimlach opent deuren, een gestuntelde vraag in gebrekkig Italiaans opent de mensen. 

• Verdiep je in de koffiecultuur. Hier schreef ik al eerder een blog over, het woord espresso gebruiken ze hier niet. Un caffè is de espresso. Wil je een bakkie zoals in Nederland, kies dan voor een americano of lungo. 

• Probeer het ritme van de Italianen te voelen, als wij kijken naar de nonna's op het strand, dan zien we een dagelijks ritme. 's morgens op het strand, rond 11:30-12:00 naar huis. Een lunch van 13:00 tot 14:30 hebben we meegemaakt. Vanaf 17:00 komen mensen weer terug van het strand, vooral gezinnen hoor je thuiskomen. Borden rinkelen tegen 19:00-20:00. En 's avonds als het een beetje afkoelt, flaneren de mensen door de straat, met een gelato in de hand....

• Op het station, vooral hier in Riomaggiore, blijft iedereen op het perron bij de trap staan. Het perron is ruim genoeg als je doorloopt naar de rustige delen, wij proberen altijd in de achterste wagon te stappen, daar is meestal ruimte omdat de dagjesmensen bang zijn de trein te missen en instappen bij de trap. 

Wat wij eigenlijk willen zeggen; blijf langer dan 3-4 dagen in één van de dorpjes. Wij blijven twee weken in Riomaggiore en genieten optimaal van alle glimlachjes, alle 'giorno's die we krijgen en geven. Van de kleine gesprekjes die we hebben op straat en in de winkels.
Van de ochtenduren als het nog stil is in het dorp. Van de geluiden van de avond. Van de dagelijkse rondgang langs de tabaccaio, panettiere, negozio di alementari. Van onze uren op het strand.

Adoriamo Riomaggiore!

Voor alle foodies; van de week zal ik een lijstje met eet-tips delen!

Locali

De zee was gisterochtend bij het kiezelstrand wild, grote golven gooiden de kiezels terug op het strand. Er ontstond een hele rand. Het geluid van de ratelende kiezels was echt mooi.

Op het strand zaten alleen nog locals van boven de 50 jaar en een jochie van rond de zeven. Een oudere heer bouwde met een paar stenen een stoelje en ging lekker onderuit gezeten zijn krant lezen. De dames zaten bij elkaar te kletsen. Niemand ging de zee in. De zon scheen nog niet op het strand, zij kwam langzaam over de bergrand geslopen.

Zodra de zon scheen gingen de eerste mensen de zee in, we keken goed de kunst af want er liggen grote gladde stenen bij de branding, vorig jaar waren mijn beide knieen daardoor bont en blauw.
We zagen dat iedereen op dezelfde plek de zee in ging, dus volgden wij hun keuze. Geen gestuntel deze keer! De zee was heerlijk.

Mich heeft een tijdje gesnorkeld, ik heb heerlijk gedobberd...tot een jongeman begon te kermen, hij greep naar zijn voorhoofd.....medusa had hem te pakken....een kwal dus.
Gelijk werden we door de nonna's de zee uit gemaand; medusili!

Later zijn we nog even in zee geweest, tegen het middaguur gingen we terug naar het dorp voor een caffé en om boodschappen te doen voor de lunch.
Na de lunch en siësta zijn we een apiritivo gaan nemen bij A'Pie de Ma. We hadden nog tijd genoeg voor onze afspraak met Luca, hij had ons uitgenodigd om mee uit eten te gaan met hem en zijn moeder die over was uit Torino.
We zijn in La Spezia bij een leuk "All you can eat" restaurant geweest met heerlijke Italiaanse gerechten.

De moeder van Luca spreekt alleen Italiaans, met Luca spreken we Engels. Ik merkte dat ik geen woord van mijn cursus nog wist, wel begreep ik wat er gezegd werd maar antwoord geven lukte niet. Ik viel totaal stil. Mich daarintegen babbelde heerlijk Italiaans op zijn ontspannen manier en had hele gesprekken met de moeder van Luca. Ik schaamde me gewoon.
Ondanks mijn gestuntel was het een hele gezellige avond.

Later in de trein heb ik er nog over nagedacht. Ik heb op die cursus Italiaans geleerd vanuit het Nederlands, gisteren was de voertaal toch merendeel Engels en ook hier in het dorp begint iedereen in het Engels tegen je te praten. Ik kreeg geen Italiaanse zinnen gevormd omdat ik in Engels dacht (mijn moedertaal dus toch ergens verankerd). Mijn hersenen gooide alles door elkaar en mijn mond was de weg kwijt. Over Babelonische spraakverwarring gesproken....

Peaceful day

Vandaag begonnen we met het afhandelen van de zakelijke kant van ons verblijf, betalen en schoonmaak afspraken.
Daarna onze eerste sprong in zee dit jaar, wat heerlijk was dat, mijn nieuwe zwembril liet me een prachtige onderwaterwereld zien, zoveel vissen, geweldig!
Na een heerlijke lunch in het appartement kwam de siesta, ik heb het boek Grand Hotel Europa gekocht, heb heerlijk liggen lezen op bed.
In de namiddag even luieren bij Old School, avondeten bij Maggiore en een warme omhelzing ontvangen van mijn naamgenoot. Emma(nuel) hebben we vorig jaar ontmoet, fijne en persoonlijke momenten mee gedeeld. Het was zo fijn om hem weer terug te zien, hij stelde ons ook voor aan zijn vriendin als 'vrienden'.
Daarna nog een bekend gezicht! Luca, eigenaar van Osteria Maité bij wie we vorig jaar de Pesto Experience hadden, liep voorbij, ook daar een warme groet.Van de week weer bij hem eten, gezellig!
Net zoals thuis bij het Wapen, zo ook hier, bekende gezichten maken een mooi schilderij van het leven!

Nu lekker bankhangen, netflix aan en relaxen!

A Domani!
Baci!

Foto’s day 2

Kleine foto impressie 

Siësta

Uitzicht bij het kasteel

Ontspannen bij Old School

Nieuwe jurk

Foto’s dag 1

Old school Gelateria

Happy in Italy

Bij Vertical Bar op het bankje

Uitzicht van ons balcon

Het kiezelstrand van Riomaggiore

Gewoon mooi

Sunset

Back to Riomaggiore

Gisteren zijn we weer aangekomen in ons geliefde Riomaggiore.

Dit jaar kozen we voor een snellere reisvariant dan vorig jaar.

We vlogen in 1,5 uur van Schiphol Airport naar Genova Cristoforo Aeroporto, een heerlijk klein, overzichtelijk vliegveld. Daar heb je meerdere opties om verder te reizen. Wij kozen de Flybus, voor €1,50 pp wordt je naar het treinstation Genova Sestri Ponente Aeroporto gebracht. Vanuit daar kan je de trein pakken naar je volgende bestemming. De app Trenìt! is superhandig! Kaartjes trekken we ter plekke uit de automaat, niet vergeten te stempelen op het perron.
We gingen om 8:15 van huis en kwamen om 17:00 uur bij het kantoor van Riomaggiore Reservations aan. Na een hartelijke begroeting van Francesco, bracht hij ons naar boven. Het was alsof we nooit weg zijn geweest.
Ik was gewoon even emotioneel bij het weerzien van dit stadje en het appartement.

Snel de straat op, een biertje en crêpe al limone bij Old School Gelateria en genieten van de oudere generatie op de bankjes van het kerksplein. Daarna in de hoofdstraat naar Vertical Bar waar we een leuk welkom-terug kregen van Manu, een van de eigenaren.

Als avondeten hadden we op ons balcon een puntzak gefrituurde zeevruchten, heerlijk!

Een prachtig zonsondergang sloot deze eerste dag af, nog 14 te gaan! Yes!

Studio Italiano

De cursus Italiaans loopt naar het einde, 9 april is de laatste les. We hebben niet het hele boek kunnen behandelen doordat de groep niet altijd compleet was en er veel herhaald werd. 

Ondanks dat heb ik veel geleerd, allerlei werkwoorden en hun vervoegingen, mijn woordenschat is groter geworden. Zinnetjes van een paar woorden lukt me aardig, in mijn hoofd dan.....

Ik durf niet zo goed, in Rome deed ik het wel, in een restaurant echt bestellen en niet alleen aanwijzen wat je wil en erop gokken dat je het juiste krijgt. Ook de weg vragen durf ik. 

Ik hoop dat ik in juli het lef heb en de mogelijkheid krijg om een (klein) gesprekje te voeren. We zijn dan weer twee weken in Riomaggiore dus mogelijkheden genoeg zal je denken maar de inwoners zijn zo op toeristen gericht dat zij direct in Engels beginnen te praten. Ook heeft men, vooral overdag, geen tijd voor een kletspraatje. Ik ben daarom ook blij dat we weer twee weken gaan. Zodra men doorheeft dat je niet na 3 dagen weg bent, krijg je contact. Vooral na 18:00 uur, als de laatste boot vol dagjesmensen weg is. 

Ondertussen ga ik verder met leren, vooral onderstaande schema wil ik snappen en toe kunnen passen....lastig hoor....

Voorzetsel + lidwoord =.....

A prossimo anno

Fysiek hebben we afscheid genomen van Riomaggiore en Italië. Maar dat betekent niet dat deze blog stil komt te liggen.

Italië zit nou eenmaal in ons hart en wij blijven hier allerlei Italiaanse zaken delen. Binnenkort komt er een lijst van onze Italiaanse boekenplank.
We zullen recepten delen en jullie op de hoogte houden van ons plan om Italiaanse les te gaan volgen.

We zijn net een dag thuis maar de volgende reis zit in al in ons hoofd!

Ciao!

Treno

Om 04:30 ging de wekker, douchen, aankleden, koffers dicht, huis controleren, vuilnis mee en onderweg. Tot de tunnel de koffers gedragen want die wieltjes maken flink herrie.

Station Riomaggiore voor onszelf, heerlijk stil.
Het eerste traject was naar Genova Brignale, aangezien we maar 10 minuten overstap hadden gepland, namen we de eerste trein een uur eerder. Helaas hebben we op Genova Brignole tijd verloren, de trein naar Milaan heeft 30 minuten vertraging, we missen dus de aansluiting naar Keulen, ik hou jullie op de hoogte....nu eerst een tukje doen....

Puur Genieten

Twee mensen, een bootje, water en prachtig uitzicht.

Bij Cinque Terre dal Mare huurden we een motorbootje. 100 euro voor 3,5 uur. Pure verwennerij!

Alle 5 stadjes gezien vanaf het water...

Even vast aan een boei en zwemmen....

Na de pesto experience van Luca waren we zo enthousiast dat we een tafel hadden gereserveerd. We hebben genoten van echt authentieke gerechten op een lief plekje.....Luca had weer prachtige verhalen te vertellen over het eten. Ook namen we een potje van zijn pesto mee met zijn eigen label....

Diner bij Osteria Maité. 

Als afsluiter zijn we nog een drankje gaan doen bij Fiorenzo, Manu en Emma. We hebben heerlijk zitten kletsen met Jennifer, de vrouw van Fiorenzo en Linda, de vrouw van Manu. Hun prachtige kinderen speelden heerlijk op straat. Wat een fijne dag, echt puur genieten!

Piano piano

Nee, geen muziek maar langzaam, langzaam.
Ons motto van vandaag. Uitgeslapen, duik genomen, lunch bij Il Maggiore, dutje, wandeling, biertje op terras, wandeling en nu op ons balcon piano, piano.
Straks hier thuis een bordje pasta, misschien een aflevering van Rome op Netflix en onze rustdag is compleet....a domani!

Pesto Experience by Luca

Iedereen kent het wel of heeft het weleens gegeten, de supermarkt staat vol met allerlei soorten. maar wat is nou pesto? Dat was de eerste vraag die Luca ons stelde bij de privé Pesto Experience die hij geeft in zijn Osteria Maité in Riomaggiore. 

"Ehhh, een koude saus", zei Mich. Gelukkig was dat het goede antwoord. We kregen een mooie uitleg van Luca, hij deelde een paar recepten uit zijn geboortestad Torino en vertelde liefdevol over zijn moeder, de jongedame die de wand siert. 

Michèl ging aan de slag met het maken van de pesto genovese, het precieze geheim gaan we hier niet delen, als je in Riomaggiore bent weet je waar je moet zijn. Als je bij ons thuis bent, zal je het echt een keer voorgeschoteld krijgen. 

Tijdens het stampen en wrijven hebben we een fijn gesprek gehad met Luca over allerlei onderwerpen, dingen die je niet snel deelt met vreemden, maar die nu spontaan omhoog kwamen. 

Nadat de pesto genovese als klaar bestempeld was, mochten we aan tafel en kregen een heerlijk glas witte wijn uit de Cinque Terre. Luca ging met "onze" pesto de keuken in, zoals hij zei, was onze pesto nu even zijn eigendom......

Hij kwam terug met twee borden testaroli met onze pesto erop. Testaroli is een bijzonder pastasoort. Het was echt de lekkerste pesto die ik ooit gegeten heb, mede omdat het gemaakt is door mijn eigen man..  De Experience duurt normaal gesproken een uurtje, na 2 uur verlieten wij voldaan en met een reservering voor aanstaande zaterdag het restaurant van Luca. 

Pesto Experience by Luca

Testaroli met onze pesto

Na ons middagdutje zijn we naar de haven gegaan, daar hebben we heerlijk zitten zonnen en gezwommen. Ook hebben we genoten van de capriolen van de dagjesmensen, die met hun camera op de rotsen staan te balanceren terwijl vrouw/vriendin/dochter staat te poseren. Inmiddels kan ik al vrij elegant de zee in en uit klimmen via de natuurlijk traptreden van de rotsen maar ooit stond ik ook zo te stunten...gewoon lang genoeg blijven om de rotsen te leren kennen is de oplossing. Ook leer je op die manier de vaste bewoners (her)kennen en zij jou. We worden nu op straat gegroet door de winkeliers en oudere dames die de bankjes vullen.  

Nog een week mogen wij in dit prachtige dorpje wonen, wij zeggen nu al tegen elkaar dat we elk jaar terug willen komen, het liefst met ons hele gezin. 

Notte!

Wat een heerlijk "huiselijke"dag

Hike

Onze zondag stond in het teken van de hike. We hebben in 5 uur tijd 14 km gelopen van Riomaggiore naar Portovenere. Vanuit Riomaggiore loop je steil de berg op richting het Monastero Santa Croce, dat is een wandeling van ongeveer een uur over paden met flinke stenen, het had de nacht ervoor geregend dus het was glibberig op sommige stukken. Vanaf daar ga je richting Telegrafo, je blijft hier klimmen over natuurlijke "trappen" tussen pas aangelegde wijnvelden door. Opeens ben je bij het punt Telegrafo, hier is een weg en rijden auto's. Voor de richting Portovenere kan je kiezen tussen de weg of een bospad, wij kozen voor dat laatste, grappig is dat op dat bospad allerlei gymtoestellen staan, alsof de wandeling zelf niet al inspannend genoeg is. 

          Je komt bij het dorpje Campiglia, hier hebben wij even wat gedronken, we zijn halverwege de            tocht. Langs lastige paden met veel voorzichtig voetenwerk kom je uiteindelijk bij Portovenere            in de buurt. Daar wacht je nog een hele lastige afdaling, echt steil naar beneden......

          De duik in zee was heerlijk verkoelend voor onze ledematen, de zelf meegenomen lunch gaf                ons weer kracht om naar de haven te lopen, daar hebben we de boot terug genomen naar huis.              We konden onderweg goed zien waar we gelopen hadden....

Zwaar, moeilijk begaanbaar maar prachtig!

Trots op ons zelf!

Off and On

Gisteravond ging het ineens mis, mijn binnenste was het niet eens met de warmte, het eten en de veranderde routine....de hele nacht heb ik krom gelegen van de pijn...pas na een halve dag kwam het tot rust, ik heb een groot deel van de dag slapend doorgebracht....de hike van Riomaggiore naar Portovenere ging dus mooi niet door.....

Mich is lekker op de rotsen bij de haven gaan zitten lezen en een café al bar gaan drinken. Ook heeft Mich boodschappen gehaald, ontbijtgranen, yoghurt en vers fruit. Alles om de boel vanbinnen op gang te helpen, daarnaast ORS om de nodige zouten en vocht aan te vullen...

Pas laat in de middag was ik weer in staat tot activiteit en zijn we een korte wandeling gaan maken bovenlangs het dorp..een verse Jus en filodeeg-hapje bij Old School Gelateria & Snack Shop ging er wel in...

Daarna weer geslapen...

's Avonds was ik weer enigzins op energielevel en heb gekookt voor ons, heerlijk maaltje pasta pesto met verse groente. Een salade en veel water erbij.....

Na het eten zijn we bij A pie' de Ma een café met limoncello gaan nuttigen, er stond een heerlijk verkoelend briesje....Onderweg kwamen we prachtige planten tegen, die agave is echt een reus.

Nu zitten we heerlijk op balkon, luisterend naar de geluiden van het dorp en genietend van de lichtjes....hopelijk slaap ik vannacht beter..... 

Een dag waarin eten centraal stond, helaas niet op de positieve manier......

Food

Avondwandeling

La Spezia and home

Gistermorgen hebben we de trein gepakt naar de stad La Spezia, tevens de naam van de provincie. Een enkeltje kost 4 euro per persoon.Wij trekken altijd kaartjes uit de automaat, je vult in naar welk station je wil en daarna kan je een tijdsperiode kiezen. In Italië is er verschil in prijs tussen de snelle treinen en de boemeltjes, tussen Riomaggiore en La Spezia rijd er maar 1 soort trein dus weinig keus in prijzen. Je kan ook een Cinque Terre dagkaart kopen die je tussen alle 5 de stations en in het Nationaal Park kan gebruiken. Of je kan een maandkaart kopen, die loopt wel van de 1ste tot de laatste dag van de maand dus moet je zelf inschatten of dat rendabel is. Wij denken erover om de resterende "trein"tochten de plannen in de laatste week, dan hebben we 5 dagen vrij reizen voor 33,50 p.p en kunnen we stadhoppen zoveel we willen...

Belangrijke tip als je met de Italiaanse trein gaat, stempel je kaart bij de automaat om het geldig te maken! De kaartjes - uit de automaat of gekocht bij het loket - zijn niet geldig zonder stempel! Op het perron zie je overal de groenwitte stempelautomaten hangen. 

Terug naar La Spezia, aangekomen eerst even een café al bar. Door een lange winkelstraat zijn we richting haven gelopen, in een zijstraatje zag ik een uitstalling die mijn oog trok. Het bleek een winkel vol handgemaakte spullen. Onder andere spulletjes die uncinetto zijn, gehaakt dus. 

Met de eigenaresse hebben we een leuk gesprek gehad in het Engels, Italiaans en handen/voeten. Zij had interesse in mijn blogs dus heb ik ons adres gegeven, Maria Teresa Del Duca, welkom! De prachtige muurschildering op de gevel van haar winkel in de Via Marsala 18 is gemaakt door de locale artiest Stefano Cavicchioli. (zie de foto)

Bij een authentieke bakker onder de galerij hebben we een heerlijke focaccia gekocht en al wandelend opgegeten...

In de Via del Torretto zag mijn oog iets bekends, bollen wol en katoen! Ik kan zo blij worden als ik een handwerkwinkel vind....Ik heb er 3 bollen mooi materiaal gekocht, 50% wol/50% katoen van een Italiaans merk. 

Bij thuiskomst hebben we ons klaargemaakt voor een strand/zwemmiddag in eigen dorp, de parasol die we in La Spezia op de kop hebben getikt was erg fijn. We hebben heerlijk gezwommen, Mich heeft gesnorkeld en daarna was het weer tijd voor een rustmoment. 

Onze avond bestond uit een biertje bij Vertikal en een Pizza aan de overkant, wat we niet meer op konden eten, staat nu in de koelkast.....We kwamen 'bekende' gezichten tegen waarmee we een leuk gesprekje hadden...we voelen ons hier thuis en op ons gemak, het dorpse, het kneuterige...heerlijk....ik denk dat Michèl's gezicht boekdelen spreekt als je hem door het dorp ziet wandelen....zie de onderste foto.....

Zo blij mee!

Geluk