A casa

Even een huishoudelijk blogje. Toen wij de eerste keer in Italië waren maakten we kennis met een apart fenomeen.

In eerste instantie dachten we dat 'het' zo gemaakt was omdat wij een een mini-keuken hadden in het 1-kamer appartement in Rome.

In het huis van de kennissen op Sardinië hadden ze er zelfs twee, in de binnen- en buitenkeuken.

Daar kregen we zelfs les in afwassen maar dat is een ander verhaal.

Hier in Riomaggiore hebben we 'het' ook. Wat dan??

In het keukenkastje boven de dubbele wasbak zit een dubbele keukenkast, niks bijzonders zou je denken...
Maar ipv pakken pasta en blikjes die je nooit gebruikt, zit hier een afdruiprek in!
In de onderste bak zitten twee gaatjes, precies boven de wasbak....ideaal!
Eerst afwassen met sop, daarna afspoelen en in het rek, kastje dicht, afwas gezien! De volgende dag kan je het zo weer gebruiken.
Als ik ooit een eigen keuken kan bouwen, dan wil ik een Italiaans ontwerp! (zie onderstaande foto)


We blijven nog even in de keuken, niet die van ons maar in de keuken van PrimoPiatto hier in het dorp. We hebben al een paar keer zelf gekookt maar daar hadden we vandaag geen zin in. Het was toch al een relax-ik blijf even uit de volle zon-dag. Pas om 15:00 zijn we gaan zwemmen, op het stukje waar we zaten kwam al snel schaduw, heerlijk. Het is hier 31 graden maar met een luchtvochtigheid van 70% ben je al nat als je niets doet.

Na 3 uur op het strand hadden we trek en zijn we een take-away gaan halen bij PrimoPiatto. In een heel klein pandje aan de Via C. Colombo 72 kan je kiezen uit verschillende soorten pasta met bijbehorende saus. Mich had de gnocchi met tomaat basilicum saus (7 euro) en ik de ravioli met bolognaise saus (8 euro). Je krijgt het mee in een klein kartonnen doosje met een pakketje bestek. Die hadden wij niet nodig omdat we terug gingen naar ons balkon. Flesje wit erbij en smullen maar....

Ideaal keukenkastje

Take-away Pasta en een Cinque Terre wit.

Levanto

Parasol-fabrikant. Ik denk dat ik dat ga worden.....Parasols, parasollen....in allerlei kleuren....langs de Ligurische kust zie je er genoeg.....

Wij hadden een blauwe bij de Lido (strandtent in het Italiaans) waar we zijn neergestreken. Michèl wilde ooit eens meemaken hoe dat was....liggen in zo'n rij met bedjes/stoeltjes en parasols....

We namen de trein naar Levanto, dat is vanuit Genova (Genua) gezien de één-na-laatste stop voordat de Cinque Terre beginnen. Vanuit ons dorpje was het de eerste na het laatste stadje.....(in een volgend blogpost zal ik aandacht besteden aan de andere dorpjes).

Levanto dus, we moesten even schakelen want weer auto's en scooters om ons heen, In Riomaggiore zie je alleen bestelbusjes voor 9 uur in het dorp of het pendelbusje....

Door een winkelstraatje kwamen we bij zee, er zijn een paar lidi's of publiek strand. Bij de eerste waren alle bedden en stoelen gereserveerd...bij de tweede hadden ze alleen nog stoelen met parasol. 20 euro voor een giorno, prima. We werden door de bardame naar onze stoelen gebracht, kregen een sleutel voor de douche en gewezen op een publieke omkleedruimte. Heel anders dan in Bloemendaal, dat kan ik je verzekeren....

De stoelen staan in cirkels opgesteld met weinig ruimte tot de buren....Nadat we onze plek hadden ingenomen gingen we de zee in, er was een zandstrand, na alle rotsen best even lekker...de zee leek wel een zwembad, tot ver kon je staan en het water was heel helder....

We hebben van 11:00 tot 15:30 genoten, gezwommen en onder de parasol gelegen, ondanks dat en flink smeren zijn sommige onderdelen van ons lichaam een mooie kreeft-kleur....onze verklaring is het water....de zon weerkaatste waarschijnlijk op de bodem, het zout deed de rest....

Nu glimmen we van de after-sun en van de ervaring....het was echt een verwennerij.....morgen weer op de rotsen.....de witte plekken bijwerken, als kreeft......dan helemaal kreeft.....

Dagje Spiaggia 

Pesto Experience by Luca

Iedereen kent het wel of heeft het weleens gegeten, de supermarkt staat vol met allerlei soorten. maar wat is nou pesto? Dat was de eerste vraag die Luca ons stelde bij de privé Pesto Experience die hij geeft in zijn Osteria Maité in Riomaggiore. 

"Ehhh, een koude saus", zei Mich. Gelukkig was dat het goede antwoord. We kregen een mooie uitleg van Luca, hij deelde een paar recepten uit zijn geboortestad Torino en vertelde liefdevol over zijn moeder, de jongedame die de wand siert. 

Michèl ging aan de slag met het maken van de pesto genovese, het precieze geheim gaan we hier niet delen, als je in Riomaggiore bent weet je waar je moet zijn. Als je bij ons thuis bent, zal je het echt een keer voorgeschoteld krijgen. 

Tijdens het stampen en wrijven hebben we een fijn gesprek gehad met Luca over allerlei onderwerpen, dingen die je niet snel deelt met vreemden, maar die nu spontaan omhoog kwamen. 

Nadat de pesto genovese als klaar bestempeld was, mochten we aan tafel en kregen een heerlijk glas witte wijn uit de Cinque Terre. Luca ging met "onze" pesto de keuken in, zoals hij zei, was onze pesto nu even zijn eigendom......

Hij kwam terug met twee borden testaroli met onze pesto erop. Testaroli is een bijzonder pastasoort. Het was echt de lekkerste pesto die ik ooit gegeten heb, mede omdat het gemaakt is door mijn eigen man..  De Experience duurt normaal gesproken een uurtje, na 2 uur verlieten wij voldaan en met een reservering voor aanstaande zaterdag het restaurant van Luca. 

Pesto Experience by Luca

Testaroli met onze pesto

Na ons middagdutje zijn we naar de haven gegaan, daar hebben we heerlijk zitten zonnen en gezwommen. Ook hebben we genoten van de capriolen van de dagjesmensen, die met hun camera op de rotsen staan te balanceren terwijl vrouw/vriendin/dochter staat te poseren. Inmiddels kan ik al vrij elegant de zee in en uit klimmen via de natuurlijk traptreden van de rotsen maar ooit stond ik ook zo te stunten...gewoon lang genoeg blijven om de rotsen te leren kennen is de oplossing. Ook leer je op die manier de vaste bewoners (her)kennen en zij jou. We worden nu op straat gegroet door de winkeliers en oudere dames die de bankjes vullen.  

Nog een week mogen wij in dit prachtige dorpje wonen, wij zeggen nu al tegen elkaar dat we elk jaar terug willen komen, het liefst met ons hele gezin. 

Notte!

Wat een heerlijk "huiselijke"dag

Update Rome

De pagina Rome is aangevuld met nog meer fijne verhalen...veel leesplezier!

Hike

Onze zondag stond in het teken van de hike. We hebben in 5 uur tijd 14 km gelopen van Riomaggiore naar Portovenere. Vanuit Riomaggiore loop je steil de berg op richting het Monastero Santa Croce, dat is een wandeling van ongeveer een uur over paden met flinke stenen, het had de nacht ervoor geregend dus het was glibberig op sommige stukken. Vanaf daar ga je richting Telegrafo, je blijft hier klimmen over natuurlijke "trappen" tussen pas aangelegde wijnvelden door. Opeens ben je bij het punt Telegrafo, hier is een weg en rijden auto's. Voor de richting Portovenere kan je kiezen tussen de weg of een bospad, wij kozen voor dat laatste, grappig is dat op dat bospad allerlei gymtoestellen staan, alsof de wandeling zelf niet al inspannend genoeg is. 

          Je komt bij het dorpje Campiglia, hier hebben wij even wat gedronken, we zijn halverwege de            tocht. Langs lastige paden met veel voorzichtig voetenwerk kom je uiteindelijk bij Portovenere            in de buurt. Daar wacht je nog een hele lastige afdaling, echt steil naar beneden......

          De duik in zee was heerlijk verkoelend voor onze ledematen, de zelf meegenomen lunch gaf                ons weer kracht om naar de haven te lopen, daar hebben we de boot terug genomen naar huis.              We konden onderweg goed zien waar we gelopen hadden....

Zwaar, moeilijk begaanbaar maar prachtig!

Trots op ons zelf!